want de werkelijke waarheid is niet de waarheid

Want de werkelijke waarheid is niet de waarheid maar de overwonnen dwaling. En de ware werkelijkheid is niet de werkelijkheid maar de overwonnen illusie. En de werkelijke reinheid is niet de oorspronkelijke reinheid maar de gelouterde onreinheid. En het waarachtig goede is niet het oorspronkelijk goede maar het overwonnen boze. Dat geldt voor het hele wereldal ook voor de goden. Want op de weg waarop het boze wordt omgevormd kan zich iets ontwikkelen wat oorspronkelijk niet in het goede aanwezig was. Doordat God de tegenkrachten heeft geschapen heeft Hij zichzelf gedwongen Zijn diepste wezen op een nog andere wijze te openbaren Wat Hij zonder hen niet had kunnen doen. Friedrich Benesch (1907-1991)

Naar het Aramese Onze Vader

Bron van alle leven,

Vader en Moeder van de kosmos.

Vader en moeder van de kosmos
bron van leven,
Bundel uw licht in ons,
laat het ons ontroeren.
Vestig uw rijk van eensgezindheid nu.
Uw verlangen naar harmonie
uit zich dan samen met het onze.
Geef ons dagelijks brood en inzicht.
Maak de koorden los
van de fouten die ons verstrikken,
opdat wij de draden kunnen losmaken
waarmee wij anderen aan hun schuld vastleggen.
Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden
en bevrijd ons van alles wat ons tegenwerkt.
U bent de oorsprong van de wil om te veranderen,
van de levende kracht om te handelen,
en van de muziek die alles klank geeft
en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.
Waarlijk moge deze woorden en deze klanken
de basis vormen voor al mijn levensdaden.
Amen.

1 Het Ontstaan van het Heelal (www.rulof.nl)

Want de Aarde is onze Moeder

Want de Aarde is onze Moeder

Als walvissen en dolfijnen dood aanspoelen aan de kusten,
zwermen sprinkhanen de oogsten verslinden,
legers mieren verdwaasd rondtrekken,
trekvogels niet meer weten hoe ze moeten terugkeren naar hun plek van vertrek,
bijen en vlinders uitsterven door vergiftiging van bloemen en bomen,
als vele soorten planten en dieren zich terugtrekken uit het leven,
weet dan blanke broeder, dat de laatste dagen van de aarde zijn aangebroken.

Besef dat de boodschap die uw rode broeders u brengen om de aarde en alle levende wezens lief te hebben de enige mogelijkheid is tot overleving.

De aarde is onze moeder en als u haar blijft verkrachten en leegroven,
zal ze binnen honderd jaar haar kracht tonen.
Dan zullen de aarde en de zee gaan beven,
de rivieren als ratelslangen woest met hun staart slaan,
zal de droogte uw oogst doen mislukken
en zullen oorlogen over heel de wereld razen.
Water zal uw land binnenstromen
en hete, roodgloeiende modderstromen uit vuurspuwende bergen zullen over uw huizen komen.

Als u deze verschijnselen ziet, weet dan blanke broeder, dat een terugweg niet meer mogelijk is.

Big Eagle,
opperhoofd van de Eagle-clan der indianen,
in een toespraak tot het blanke opperhoofd van Washington op 4 juli 1912.

Het geschenk van de rabbi.

D

De oorsprong van dit verhaal is niet helemaal duidelijk, ik heb het gelezen in het boek “Balsem voor de ziel” en het raakte mij. Toen in de verhalenkring waar ik lid van ben het thema “Vriendschap” aan de orde kwam, dacht ik er direct aan, ik heb het toen uit mijn hoofd vertelt, maar nu schrijf ik het neer, zodat ook jullie het tot je kunnen nemen.

.

Eens was het klooster een bloeiende gemeenschap met een uitstekend onderhouden kruidentuin voor de hele omgeving, zelfvoorzienend, met een prachtige moestuin, graanveld en hopteelt voor het bier dat er gebrouwen werd. Nu telt het niet meer dan een handje vol vriendelijke 70+ ers. Het baart de abt dan ook grote zorgen en dit komt dan ook dagelijks terug in zijn meditaties en gebeden Nu had de abt een bijzonder hechte vriendschap met een rabbi die regelmatig in een blokhut in het bos naast het klooster verblijft. De verbondenheid van beide geestelijken is zo sterk dat de abt telepathisch aanvoelt wanneer de rabbi in het bos is. Die bewuste middag voelt hij de aanwezigheid van de rabbi en hij zegt tot een van de broeders: “Reken niet op mij voor het avondeten, ik ga de rabbi bezoeken”, zo gezegd zo gedaan. Het is een klein half uur lopen, dus de abt heeft zijn wandelstok meegenomen. Voor de deur van de blokhut staat de rabbi hem al op te wachten en ze omhelzen elkaar innig. Uren praten de beide mannen over geestelijke en mystieke zaken de rabbi maakt een eenvoudige maaltijd klaar en daarna drinken ze voor de hut een glaasje en genieten van het prachtige weer. Als de abt vertrekt snijdt hij even het onderwerp aan dat hem zo na aan het hart ligt. De Rabbi kijkt bedenkelijk en zegt dan: “Veel heb ik u niet te bieden vriend, ik kan u alleen zeggen dat De Messias zich onder u en de uwen bevindt. De abt keert opgewekt huiswaarts en vertelt de broeders wat de Rabbi heeft gezegd, zij luisteren aandachtig. Broeder Ambrosius kijkt aandacht naar Johannes, zou broeder Johannes de Messias zijn? Als je hulp nodig hebt staat hij altijd klaar, je hoeft het hem niet eens te vragen. Vincentius strijkt over zijn baard en denkt: “Ambrosius verzorgt met zoveel liefde de kruidentuin en als een van ons ziek is, verzorgt hij de zieke met al zijn aandacht, ja het moet hem wel zijn. Broeder Johannes ziet opeens heel scherp voor zich hoe Vincentius met veel aandacht en liefde de maaltijden bereidt en altijd opgewekt is en licht verspreidt als anderen somber zijn. Zo wordt de hechtheid en harmonie binnen de klooster nog hechter en warmer dan voorheen. Nu wordt het klooster regelmatig bezocht door mensen die opzoek zijn naar spirituele verdieping. Enkele jonge mannen valt het op hoe liefdevol, hecht en warm de band tussen de broeders is. Zij besluiten toe te treden tot de kloosterorde en brengen het tot bloei. Het geschenk van de rabbi had niet groter kunnen zijn.

Wat heb je nodig om gelukkig te zijn

http://static.zoom.nl/7C58D392A6CA1CDA0E22FCA2B937D4A1-gelukkig-zijn.jpg

Wat heb je nodig om gelukkig te zijn.

Nu ik niet meer aan het arbeidsproces deelneem, heb ik alle tijd om mij op dergelijke levensvragen te storten. In een land als Bhutan ziet men het belang in van het geluk van haar burger en spreekt men ook over: Bruto Nationaal Geluk, dit bergstaatje behoort tot de armste landen van de wereld, maar gezondheidszorg en onderwijs zijn gratis en iedereen krijgt een stukje grond om zelf te bebouwen, volgens Lisette ’t Hooft, schrijfster van het boekje: “Geld kost tijd”, zie je dan ook weinig ongelukkige gezichten in Bhutan.
Na je 50e houd je je daar dan ook meer en meer bezig met spirituele zaken en steeds minder met materiële. Dit in schril contrast met onze westerse wereld, waar het Bruto Nationaal Product hoog in het vaandel staat en waar we steeds langer moeten werken en steeds minder tijd hebben om ons te bezinnen, opgejaagd als we worden door een zieltogende economie, niet omdat we nu zo weinig spullen hebben, in tegendeel, menig schuur, zolder of rommelhok puilt uit van de zinloze troep die we daar hebben opgeslagen.

 Het tv-programma “Goedemorgen Nederland” liet 2 onderzoeksters aan het woord die helemaal naar de studio gekomen waren om ons te vertellen dat 50% van de Nederlanders aan het eind van de maand, geen financiële reserve hebben, en dat 25% iedere maand nog een stukje maand overhouden en noodgedwongen op de pof leven, goh wat een openbaring. Doen die mensen nu juist niet wat de economie van ons vraagt: kopen, kopen, kopen en op de lotto blijven hopen?, is het weer niet goed, kennelijk mogen alleen banken en pensioenfondsen rood staan. Waarom dan toch al die hersenverwekende, bloedsaaie reclames, keer na keer, lijden we soms met zijn alle aan alzheimer? Oke van dit visuele en auditieve bombardement hoef je je niets aan te trekken, maar waarom vergallen ze dan ons kijkplezier, als we de beelden toch van ons af moeten laten glijden? 

Vroeger, kreeg ik als kind 25 cent per week om te versnoepen, daar dacht ik diep over na, zou ik 1 stuks duur snoepgoed kopen van een kwartje?, Nee, nee 2 van een dubbeltje en 1 van een stuiver? of toch maar 5 stuks van 5 cent? Moeilijk dilemma, de juffrouw van de Jamin nam daar alle tijd voor, in een tijd toen tijd nog geen geld kostte. Nu kun je snoepgoed niet meer per stuk kopen, alles gaat tegenwoordig in gezinsverpakkingen en de dikke buiken, billen en borsten moeten we dan weer in de sportschool (ook niet gratis trouwens) op oersaaie toestellen weg zien te trimmen, want zeg nu zelf je komt geen meter vooruit en het enige wat je te zien krijgt is de dikke billen van je medezwoeger en op het metertje,kun je dan weer zien hoe hard je wel niet gereden hebt, wat interesseert mij dat nou, kom ik soms eerder op mijn afspraak omdat ik 25 km per uur fiets op zo’n ding? 

Een hond weet niet hoe snel hij weer van een lopende band af moet afspringen, als hij er door een of andere onverlaat op wordt gezet, het dier is niet gek. Alleen dolgedraaide knaagdieren in een veel te klein hokje rennen in hun tredmolentje, maar ook niet voor de lol.

Dat zijn heel wat gedachten die zo maar nutteloos door mijn hoofd flitsen, terwijl ik de koffie in het filter gooi en de kopjes klaarzet. Buiten op het tuinhekje zit onze huismerel. Minutenlang staart het diertje in de verte, onder hem op de grond scharrelt een musje zijn kostje bij elkaar, het wordt rustiger in mijn hoofd het is alsof de merel mij iets duidelijk wil maken. Bedankt lieve zwart gevederde vriend, ik schenk de koffie in doe er een stuk dikke speculaas bij en drink volkomen tervreden mijn mok koffie leeg.