Kinderrijmpjes

undefinedDe muis en de tovenaar. Er leefde eens een tovenaar, Die man die deed wel zo verschrikkelijk raar. Met een enkele spreuk keerde hij de wereld om, En lachte zich dan helemaal krom. De merel die in de dakgoot te zingen stond, Viel plotsklaps pardoes op de grond. De eekhoorns rende vlug uit de bomen, Omdat zij het gevaar al aan zagen komen. De dirigent het orkest de mensen in de zaal Zij vielen naar het plafond, Ja echt serieus, allemaal “Zo kan het niet langer” sprak hondje Bello tegen Minoes de kat, “Jij bent toch zo slim verzin jij eens wat”. “Ja, zei Minoes wat moeten we beginnen, Want ik weet ook zo gauw niets te verzinnen. “We beleggen een vergadering dicht bij de gracht, Zodra de tovenaar slaapt, dus dat is vannacht. En zo gebeurde het, om 12 uur kraaide de haan, Die riep iedereen op om naar de vergadering te gaan. Ze kwamen van verre, verlieten nest, holletje, warme mand, huis en haard De vogels, de hond, de kat, de mensen, Ja ook de koe en het paard. Er werd geblaat en gepraat, geblaft, geouwehoerd en gefloten Maar na 2 uur waren ze nog niets opgeschoten Een klein muisje kwam naar voren en zei heel gedwee “Al ben ik maar klein, ik heb wel een goed idee” “Het blijft geheim ik kan het nu nog niet zeggen, Het heeft dus geen zin om het aan ieder uit te leggen Zo verdween het muisje, ze zag geen gevaar, Ze kroop pardoes in de zoom van de mantel van de tovenaar Toen hij sliep zocht ze het toverboek op En leerde de omkeer spreuk uit haar kop De tovenaar veranderde ze heel kalm, In een prachtige vette zalm De grote stoere kater van de tovenaar At zijn eigen baas op met huid en haar De katten zijn de muizenjacht verleerd Want muizen worden nu door ieder geëerd Ze drinken melk, eten kaas en beschuit met muisjes En slapen in een warm zacht holletje achter fornuisjes. Koe Klaartje. De koeien van boer van der Meijden, Mogen vandaag voor het eerst weer naar de weide. De boer voorop, de koeien in het midden en de boerin er achteraan. Zo liepen ze met z`n allen door de lange Beukenlaan. Het was niet ver, een minuut of 10. Kijk daar kan je de wei al zien. De boer gooide met een flinke zwaai het hek open, Daar kwam de hele kudde op een draf de wei in lopen. Koe Trees, Mina, Sjaan en Maartje, Dikke vriendinnen van koe Klaartje. Ze stonden gezellig te keuvelen met elkaar. Opeens zei Klaartje: “Kijk eens in de verte, zien jullie dat daar?” “Heb ik dat nou goed in de gaten, Volgens mij heeft de boer het hek opengelaten. Wat zou het heerlijk zijn om het dorp in te gaan”. “Ben jij nou helemaal gek”, antwoorde Sjaan “Het is daar veel te gevaarlijk voor een koe. “En van al die herrie word je maar moe”. Maar Klaar was niet te vermurwen, ze moest er heen, De drang was te groot, desnoods ging ze alleen, En daar ging Klaar, nagestaard door haar vriendinnen, Met die ontembare drang van binnen. Ze liep rustig door paden, lanen en stratem Maar in het dorp kreeg een agent haar in de gaten Die holde achter haar aan Met drie van zijn maten Er liepen honden, katten, duiven en ratten op straat, wat was het probleem? Ze hield zich toch rustig? en wias maar alleen. Een mevrouw wilde een supermarkt binnengaan Dus rende Klaar maar snel achter haar aan Een klein meisje riep “dit is te mal, Ze bezorgen de melk nu met koe en al. Het werd een ravage dat zul je begrijpen En intussen zat Klaartje hem ook wel te knijpen Want met haar dikke koeiekont Gooide ze een hele stellage op de grond Daar vielen pakken hagelslag, pindakaas en snoep Je kunt wel nagaan, dat gaf me een troep De agenten waren inmiddels de winkel naar binnen gegaan En zagen daar Klaartje tussen de puinhoop staan Klaar was in paniek en niet meer te stuiten En rende zo snel ze kon naar buiten. Ze vloog door de straten en pleinen richting Lindenlaan Daar zag ze haar vriendinnen en de boer al staan De koeien, ze wilden nu van haar weten, Waar ze al die tijd had gezeten. ”Klaar kan het kloppen, Ben je in eentje in de Jumbo gaan sjoppen? Was het leuk, spannend had je plezier Of gaf het je achteraf een hoop gemier Dus vertelde Klaar een beetje ontdaan, Hoe het haar het haar buiten was vergaan. “Het was best leuk, dat geef ik wel toe Maar een volle winkel is niets voor een koe”.

want de werkelijke waarheid is niet de waarheid

Want de werkelijke waarheid is niet de waarheid maar de overwonnen dwaling. En de ware werkelijkheid is niet de werkelijkheid maar de overwonnen illusie. En de werkelijke reinheid is niet de oorspronkelijke reinheid maar de gelouterde onreinheid. En het waarachtig goede is niet het oorspronkelijk goede maar het overwonnen boze. Dat geldt voor het hele wereldal ook voor de goden. Want op de weg waarop het boze wordt omgevormd kan zich iets ontwikkelen wat oorspronkelijk niet in het goede aanwezig was. Doordat God de tegenkrachten heeft geschapen heeft Hij zichzelf gedwongen Zijn diepste wezen op een nog andere wijze te openbaren Wat Hij zonder hen niet had kunnen doen. Friedrich Benesch (1907-1991)

Naar het Aramese Onze Vader

Bron van alle leven,

Vader en Moeder van de kosmos.

Vader en moeder van de kosmos
bron van leven,
Bundel uw licht in ons,
laat het ons ontroeren.
Vestig uw rijk van eensgezindheid nu.
Uw verlangen naar harmonie
uit zich dan samen met het onze.
Geef ons dagelijks brood en inzicht.
Maak de koorden los
van de fouten die ons verstrikken,
opdat wij de draden kunnen losmaken
waarmee wij anderen aan hun schuld vastleggen.
Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden
en bevrijd ons van alles wat ons tegenwerkt.
U bent de oorsprong van de wil om te veranderen,
van de levende kracht om te handelen,
en van de muziek die alles klank geeft
en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.
Waarlijk moge deze woorden en deze klanken
de basis vormen voor al mijn levensdaden.
Amen.

1 Het Ontstaan van het Heelal (www.rulof.nl)

Want de Aarde is onze Moeder

Want de Aarde is onze Moeder

Als walvissen en dolfijnen dood aanspoelen aan de kusten,
zwermen sprinkhanen de oogsten verslinden,
legers mieren verdwaasd rondtrekken,
trekvogels niet meer weten hoe ze moeten terugkeren naar hun plek van vertrek,
bijen en vlinders uitsterven door vergiftiging van bloemen en bomen,
als vele soorten planten en dieren zich terugtrekken uit het leven,
weet dan blanke broeder, dat de laatste dagen van de aarde zijn aangebroken.

Besef dat de boodschap die uw rode broeders u brengen om de aarde en alle levende wezens lief te hebben de enige mogelijkheid is tot overleving.

De aarde is onze moeder en als u haar blijft verkrachten en leegroven,
zal ze binnen honderd jaar haar kracht tonen.
Dan zullen de aarde en de zee gaan beven,
de rivieren als ratelslangen woest met hun staart slaan,
zal de droogte uw oogst doen mislukken
en zullen oorlogen over heel de wereld razen.
Water zal uw land binnenstromen
en hete, roodgloeiende modderstromen uit vuurspuwende bergen zullen over uw huizen komen.

Als u deze verschijnselen ziet, weet dan blanke broeder, dat een terugweg niet meer mogelijk is.

Big Eagle,
opperhoofd van de Eagle-clan der indianen,
in een toespraak tot het blanke opperhoofd van Washington op 4 juli 1912.

Het geschenk van de rabbi.

D

De oorsprong van dit verhaal is niet helemaal duidelijk, ik heb het gelezen in het boek “Balsem voor de ziel” en het raakte mij. Toen in de verhalenkring waar ik lid van ben het thema “Vriendschap” aan de orde kwam, dacht ik er direct aan, ik heb het toen uit mijn hoofd vertelt, maar nu schrijf ik het neer, zodat ook jullie het tot je kunnen nemen.

.

Eens was het klooster een bloeiende gemeenschap met een uitstekend onderhouden kruidentuin voor de hele omgeving, zelfvoorzienend, met een prachtige moestuin, graanveld en hopteelt voor het bier dat er gebrouwen werd. Nu telt het niet meer dan een handje vol vriendelijke 70+ ers. Het baart de abt dan ook grote zorgen en dit komt dan ook dagelijks terug in zijn meditaties en gebeden Nu had de abt een bijzonder hechte vriendschap met een rabbi die regelmatig in een blokhut in het bos naast het klooster verblijft. De verbondenheid van beide geestelijken is zo sterk dat de abt telepathisch aanvoelt wanneer de rabbi in het bos is. Die bewuste middag voelt hij de aanwezigheid van de rabbi en hij zegt tot een van de broeders: “Reken niet op mij voor het avondeten, ik ga de rabbi bezoeken”, zo gezegd zo gedaan. Het is een klein half uur lopen, dus de abt heeft zijn wandelstok meegenomen. Voor de deur van de blokhut staat de rabbi hem al op te wachten en ze omhelzen elkaar innig. Uren praten de beide mannen over geestelijke en mystieke zaken de rabbi maakt een eenvoudige maaltijd klaar en daarna drinken ze voor de hut een glaasje en genieten van het prachtige weer. Als de abt vertrekt snijdt hij even het onderwerp aan dat hem zo na aan het hart ligt. De Rabbi kijkt bedenkelijk en zegt dan: “Veel heb ik u niet te bieden vriend, ik kan u alleen zeggen dat De Messias zich onder u en de uwen bevindt. De abt keert opgewekt huiswaarts en vertelt de broeders wat de Rabbi heeft gezegd, zij luisteren aandachtig. Broeder Ambrosius kijkt aandacht naar Johannes, zou broeder Johannes de Messias zijn? Als je hulp nodig hebt staat hij altijd klaar, je hoeft het hem niet eens te vragen. Vincentius strijkt over zijn baard en denkt: “Ambrosius verzorgt met zoveel liefde de kruidentuin en als een van ons ziek is, verzorgt hij de zieke met al zijn aandacht, ja het moet hem wel zijn. Broeder Johannes ziet opeens heel scherp voor zich hoe Vincentius met veel aandacht en liefde de maaltijden bereidt en altijd opgewekt is en licht verspreidt als anderen somber zijn. Zo wordt de hechtheid en harmonie binnen de klooster nog hechter en warmer dan voorheen. Nu wordt het klooster regelmatig bezocht door mensen die opzoek zijn naar spirituele verdieping. Enkele jonge mannen valt het op hoe liefdevol, hecht en warm de band tussen de broeders is. Zij besluiten toe te treden tot de kloosterorde en brengen het tot bloei. Het geschenk van de rabbi had niet groter kunnen zijn.